In het werk van coaches kan een stille spanning tussen bezieling en bestaanszekerheid spelen. Die spanning beperkt zich niet tot de vraag naar werk alleen. Waar mensen samenwerken ontstaat betrokkenheid. In gezamenlijkheid, in gedeeltelijkheid, in gedeelde inspanningen en in de relaties die daaruit groeien, ervaren mensen plezier en verbondenheid. In die betokkenheid ligt ook kwetsbaarheid besloten: een collega vertrekt, een samenwerking eindigt, of het leven zelf grijpt onverwachts in. Waar we ons verbinden – aan werk, aan mensen, aan betekenis – ontstaan zowel liefde als angst. Niet als tegenpolen, maar als twee kanten van dezelfde betrokkenheid.